MODEL DOKTRYNALNY pułku piech. zmot. WH - 1939 w N

/ 5 odpowiedzi
Panowie poszukuję informacji na temat modelu doktrynalnego pułku piechoty zmotoryzowanej WH z okresu do 1940 r. oraz modelu doktrynalnego użycia dywizjonu rozpoznawczego DPZmot. WH z 1939 r. Proszę o informację od znawców tego tematu.
PLIS14PUJ


W związku z tym, że tytuł tematu został przez system obcięty pragnę dodać, iż chodzi o model doktrynalny w natarciu. (2012/09/19 14:36)

Stary Kojot


Pułk, to dosyć wysoko...
Dane do szczebla kompanii włącznie, znajdziesz w:
Ausbildungsvorschritf fur die Infanterie Die Schutzenkompanie – H.Dv.130/2a/

Tu masz trochę info na temat działania niemieckiej broni pancernej w 1939r.http://www.dobroni.pl/rekonstrukcje,walka-broni-pancernej-wehrmachtu-z-doswiadczen-kampanii-polskiej,6243
A tu o działaniu pancernych oddziałów rozpoznawczych, ale w latach późniejszych. Kilka ciekawych spostrzeżeń dotyczących lat wcześniejszych, można wyciągnąć:)http://www.dobroni.pl/rekonstrukcje,niemieckie-pancerne-oddzialy-rozpoznawcze-w-ii-wojnie-swiatowej,5399
Może gdybyś określił, do czego są potrzebne te informacje, to było by łatwiej szukać. (2012/09/19 16:24)

PLIS14PUJ


Dziękuję za informację i włączenie się w temat, a dotyczy on zasad działania pułku piechoty zmotoryzowanej i dywizjonu rozpoznawczego. Odnośnie piechoty w ramach modelu doktrynalnego określa się sposób działania, ugrupowanie - szerokość i głębokość, urzutowanie oraz realizację ubezpieczeń marszowych i bojowych. Tutaj istotne jest sposób wykorzystania i użycia poszczególnych batalionów oraz organicznych pododdziałów, a w batalionie kompanii i organicznych plutonów lub przydzielonych w obu przypadkach sił i środków.Natomiast w odniesieniu do dywizjonu rozpoznawczego poszukuję danych podobnie jak wyżej, a zwłaszcza sposobu użycia, czyli działanie całością sił lub poszczególnymi modułami tzn. czy kompaniami samodzielnie po przydzieleniu do pułków czy modułami (pluton samochodów pancernych i pluton motocyklistów). Jeśli modułami były używane elementy rozpoznawcze to na jakich zasadach działały i jak wysunięte były przed siły główne pułku, batalionu, kompanii. Proszę o te dane jeśli ktoś posiada informacje i dane. (2012/09/20 13:02)

Stary Kojot


Temat bardzo szeroki, w zasadzie do opracowania książkowego...:)))Postaram sie napisać cos o rozpoznaniu. (2012/09/20 15:59)

Stary Kojot


Metody walki oddziałów rozpoznawczych Wehrmachtu.

Batalion rozpoznawczy prowadzi walkę rozpoznawczą, wykorzystując ruchliwość wszystkich swoich pododdziałów.

Jego metoda walki polega na kolejnych przejściach od obserwacji do walki.

Chociaż do walki pododdziały batalionu są różnie przystosowane(kompanie opancerzone, motocyklowe, wsparcia), ich współdziałanie pozwala osiągnąć wspólny cel.

Zbliżanie się do przeciwnika cechuje szukanie dróg podejścia oraz rejonu wyjściowego do niespodziewanego uderzenia całością sił dywizji. Sukces zapewniają: głęboka obserwacja, szybka reakcja na wydarzenia i śmiałe ześrodkowanie sił batalionu w decydującym miejscu. Bezpośrednia i stała łączność z dowództwem dywizji, zapewnia rozwinięcie powodzenia.

Podczas gdy kompanie rozpoznawcze (opancerzone) „obmacują” nieprzyjaciela i skupiając wysiłek na odpowiednim kierunku wskazują swym działaniem drogę do uzyskania sukcesu w rozpoznaniu.

Dla walki batalionu rozpoznawczego nie ma żadnego schematu.

Walczy on bez recepty, mając jasno na uwadze, że każde schematyczne posuwanie się naprzód przeczy swoistemu sposobowi walki batalionu i prowadzi do niepowodzenia.

Sukces batalionu zależy więc od trafnego wyczucia sytuacji, umiejętności szybkiej reakcji oraz odwagi dowódcy batalionu, jak również każdego żołnierza.

Zasady walki batalionu rozpoznawczego dają się ująć następująco:

-rozpoznanie nie polega na ostrożnym „pukaniu” do drzwi przeciwnika. Jeśli istnieje szansa uzyskania sukcesu, drzwi te należy zaatakować niespodziewanie i ostro.

-gorączkowanie się przy wprowadzaniu batalionu do walki jest pierwszym krokiem do niepowodzenia. Rozkazodawstwo musi być przemyślane i odbywać się w spokoju. W okresie zbliżania się do nieprzyjaciela, dowódcy pododdziałów zwiadowców powinni otrzymywać jasne i zrozumiałe rozkazy.

-w każdym rodzaju walki należy unikać rozdrabniania sił. Duża ruchliwość batalionu pozwala w każdym czasie odtwarzać odwody.

-jeżeli istnieje możliwość uzyskania decydującego sukcesu przez szybkie uderzenie, należy niezwłocznie zaatakować.

-w zasadzie chodzi o rozpoznanie słabych miejsc w ugrupowaniu przeciwnika aniżeli jego sił.

-walce batalionu musi towarzyszyć maskowanie w różnej formie.

 

To by było na początek…

Więcej można znaleźć w opracowaniach Mellentina, Guderiana,  Midddeldorfa, Mansteina…

(2012/09/20 16:54)