42 pułk piechoty im.H.Dąbrowskiego

/ 194 odpowiedzi / 128 zdjęć
Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 27 maja 1947 r. Nr 77 (2016/04/27 19:45)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 24 lipca 1947 r. Nr 100 (2016/04/29 15:30)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 3 listopada 1947 r. Nr 133 (2016/05/02 00:52)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 8 listopada 1947 r. Nr 135 (2016/05/02 14:35)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 14 listopada 1947 r. Nr 137 (2016/05/02 21:20)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 14 listopada 1947 r. Nr 137 (2016/05/02 21:20)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 14 listopada 1947 r. Nr 137 (2016/05/02 21:22)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 29 Kwietnia 1948 r. Nr 43 (2016/05/08 23:30)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 29 Kwietnia 1948 r. Nr 43 (2016/05/08 23:31)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 29 Kwietnia 1948 r. Nr 43 (2016/05/08 23:32)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 24 Czerwca 1948 r. Nr 57 (2016/05/09 23:18)

Maly Roman


Źródło - "MONITOR POLSKI" - 24 Czerwca 1948 r. Nr 57 (2016/05/09 23:19)

Maly Roman


Bieluczyk Stanisław – syn Andrzeja i Albiny (z d. Kazuczyk/Kazucka (?)), ur. 9.VII.1906 r. w Bogdankach, gm. Zawyki (obecnie gm. Juchnowiec Kościelny), zam. Zabłudów. W 1939 r. zmobilizowany do WP, służył w 3 kompanii 42 PP w Białymstoku. Wysłany na front, ostatni raz widziany 7.IX.1939 r. w okolicach Ostrołęki – brak dalszych informacji o jego losach. Z zeznań świadków wynika, że po walkach z oddziałami niemieckimi pod Nowogrodem, z 3 kompanii 42 PP pozostało przy życiu zaledwie 7 żołnierzy (nie wiadomo czy był wśród nich S. Bieluczyk). Opublikowano w MP oraz na tablicy informacyjnej Zarządu Gminnego w Zawykach ogłoszenie o wszczęciu postępowania o uznanie go za zmarłego. Za datę zgonu przyjęto 9.V.1946 r. Sygn. Zg. 345/1948 [4/2949]. (2017/07/27 20:30)

Maly Roman


Brański Józef – syn Stanisława i Teofili (z d. Dąbrowska), ur. w 1913 r. we wsi Kuriany, gm. Dojlidy (obecnie gm. Zabłudów), pow. Białystok. 22.VIII.1939 r. (prawdopodobnie chodzi o mobilizację z 24 sierpnia) powołany do 42 Pułku Piechoty w Białymstoku i skierowany na front. W nocy z 12 na 13.IX.1939 r. w okolicach Czerwonego Boru (pow. Łomża), oddział został otoczony przez wojska niemieckie. Józef Brański zginął podczas próby przerwania linii frontu. Sygn. Zg. 120/1947 [4/548]. (2017/07/27 20:40)

Maly Roman


Choroszucha Stanisław – syn Jana i Marianny (z Sobolewskich), ur. 19.IV.1907 r. w Kamionce, gm. Zabudów, od 1931 zamieszkały we wsi Dąbrówka, gm. Wasilków. W 1939 r. powołany do pierwszej kompanii, pierwszej drużyny 42 PP w Białymstoku. Pułk początkowo wysłany do Ostrołęki, potem cofnięty w okolice Nowogrodu. Tam umocnione okopami pozycje polskich formacji oskrzydlone zostały przez wojska niemieckie. Pułk musiał wycofywać się „szczerym polem przez około 1,5 km”. Według zeznań świadka Stanisław Choroszucha pierwszy zerwał się z okopów, żeby pokonać dzielącą przestrzeń, został ostrzelany serią z broni maszynowej i zmarł ze słowami „Jezus Maria” na ustach. Zdarzenie miało miejsce 13 września 1939 r. w okolicach Nowogrodu. W aktach występuje również wariant nazwiska pisany – „Horoszucha”. Sygn. Zg. 6/1946 [4/283]. (2017/07/27 21:00)

Maly Roman


Citko Zygmunt – syn Stanisława i Anny (z d. Kraszewska), ur. 14.VIII.1910 r. we wsi Letniki, gm. Obrubniki (obecnie gm. Dobrzyniewo Duże), pow. Białystok, zam. tamże. 24.VIII.1939 r., jako rezerwista, powołany do 42 PP w Białymstoku i wysłany na front, w okolicach Szumowa (pow. Zambrów) dostał się do niewoli niemieckiej. Wysłany do obozu dla jeńców wojennych (na terenie b. Prus Wschodnich), następnie skierowany na przymusowe roboty rolne w okolice Królewca (1942 r.). W maju 1943 r. skazany na śmierć przez powieszenie za rzekomą (niedozwoloną dla jeńca) rozmowę z kobietami niemieckimi, stracony 8.V.1943 r. Sygn. Zg. 282/1947 [4/708]. (2017/07/27 21:06)

Maly Roman


Czarkowski Antoni – syn Ludwika i Marianny (z d. Brzoskiewicz), ur. 16.V.1914 r.w Białymstoku, zam. tamże. Z chwilą wybuchu wojny zmobilizowany, jako rezerwista, do 42 PP w Białymstoku i wysłany na front. Zginął 9 lub 10.IX.1939 r. pod Nowogrodem, pochowany 10.IX.1939 r. we wspólnej mogile (razem z 36 innymi żołnierzami) we wsi Mątwica, gm. Kupiski (obecnie gm. Nowogród), pow. Łomża. Sygn. Zg. 290/1947 [4/716]. (2017/07/27 21:09)

Maly Roman


Czarnecki Stanisław – syn Józefa i Anny (z d. Fiłonczuk), Polak, ur. 20.X.1911 r. w Białymstoku, zam. tamże, robotnik. 24.VIII.1939 r. zmobilizowany do WP i wysłany na front [służył jako strzelec w 42 PP w Białymstoku]. W wyniku działań wojennych dostał się do niewoli niemieckiej, [przebywał w Stalagu IA Stablack w b. Prusach Wschodnich], gdzie zmarł 19.X.1939 r., [pochowany na cmentarzu w Furmanowie (obwód kaliningradzki)]. Sygn. Zg. 273/1949 [2/5500/2007]. (2017/07/27 21:13)

Maly Roman


Dębowski Antoni – syn Kazimierza i Anny (z d. Jarocka), ur. w marcu 1916 r. we wsi Mociesze, gm. Jaświły, zam. tamże. W 1939 r. powołany do 42 PP w Białymstoku i wysłany na front, jeszcze w tym samym roku zabity i pochowany na cmentarzu parafialnym w Jaświłach. Prawdopodobnie zginął pod Czerwonym Borem, gdzie został pierwotnie pochowany, w 1942 r. rodzice przywieźli stamtąd rzekome zwłoki syna (ciało w stanie rozkładu nie pozwoliło na pełną identyfikację). Sąd oddalił wniosek jako nieudowodniony. Po ponownym wszczęciu sprawy, opublikowano w Dz.U. Min. Spr. Nr 13 z 15.XI.1947 r. oraz na tablicy informacyjnej Zarządu Gminy Jaświły ogłoszenie o wszczęciu postępowania o uznanie go za zmarłego. Za datę zgonu przyjęto 9.V.1946 r. Sygn. Zg. 173/1947 [4/601], Sygn. Zg. 284/1947 [4/710]. (2017/07/27 22:49)

Maly Roman


Drucejko Kazimierz – syn Kazimierza i Marii (z d. Sinkiewicz), ur. 1889 r. w Białymstoku, zam. tamże. W sierpniu 1939 r. powołany (jako rezerwista) do 42 PP w Białymstoku, batalion wartowniczy. We wrześniu 1939 r., przed zbliżającymi się oddziałami niemieckimi, część pułku pozostała w okolicy Wołkowyska, reszta skierowała się do Grodna (wśród nich i Kazimierz Drucejko). Tam oddziały polskie zostały rozbrojone przez wkraczające wojska sowieckie, K. Drucejko zginął 22.X.1939 r. w czasie walk ulicznych w Grodnie (śmierć poniósł w wyniku ostrzału z radzieckiego czołgu). Sygn. Zg. 117/1946 [4/393]. (2017/07/27 22:58)

Maly Roman


Gosiewski Stanisław – syn Czesława i Emilii (z d. Rowińska), ur. 15.IV.1905 r. w Wiżajnie (?) na Wileńszczyźnie (w innym miejscu mowa jest o Wejwerach pod Kownem), zam. Białystok, nauczyciel gimnazjalny. W sierpniu 1939 r., jako oficer rezerwy (por. rezerwy), powołany do 42 PP w Białymstoku (prawdopodobnie podczas mobilizacji z 24.VIII.1939 r.) i wysłany na front, w nocy z 12 na 13.IX.1939 r. zaginął w okolicach Łętownicy pod Ostrołęką. W aktach znajdują się oryginały pism (wraz z oryginalnymi kopertami i stemplami) Deutsches Rotes Kreuz (Niemieckiego Czerwonego Krzyża) z 21.XI.1940 r. i 14.IV.1943 r. Pierwsze z nich (S/PO/I/v.H/M) informuje o braku jakichkolwiek wieści o zaginionym, drugie (S-PO/I.vL/Dl.) natomiast donosi, że porucznik rezerwy Gosiewski z 42 PP znajduje się na liście zaginionych Polskiej Komisji Strat Oflagu VII A. Sygn. Zg. 283/1948 [4/2887]. (2017/07/27 23:16)

Maly Roman


Guzowski Roman – syn Aleksandra i Marii (z Wyrobków), ur. 15.IV.1908 r. w Białymstoku, zam. tamże. 24.VIII.1939 r. zmobilizowany do 42 PP w Białymstoku (3 batalion) i wysłany na front, brak dalszych informacji o jego losach. Opublikowano w MP oraz na tablicy informacyjnej Zarządu Miejskiego w Białymstoku ogłoszenia o wszczęciu postępowania o uznanie go za zmarłego. Za datę zgonu przyjęto 9.V.1946 r. Sygn. Zg. 203/1948 [4/2812]. (2017/07/27 23:26)

Maly Roman


Hołdakowski Zygmunt – syn Jana i Wiktorii (z d. Bejtman), Polak, ur. 3.X.1913 r. w Wasilkowie, zam. tamże. 24.VIII.1939 r. zmobilizowany do 42 PP w Białymstoku (służył w stopniu kaprala) i wysłany na front. 13.IX.1939 r. zginął w okolicach Zambrowa. Naoczny świadek zeznał: „...W 1939 r. byłem razem z Zygmuntem Hołdakowskim na froncie 12 km. za Zambrowem. Byliśmy w jednym plutonie karabinów maszynowych, on był kapralem, a ja strzelcem. Gdy szliśmy do natarcia on musiał zrobić stanowisko dla karabina i w tym celu poszedł naprzód. Gdy odszedł od nas zaledwie 7 metrów – przewrócił się, na miejscu zabity – nam zara kazano cofnąć się. Zwłoki jego widziałem bez żadnych wątpliwości. Było to 13-go września o godz. 13-14, 1939 r....”365. Sygn. Zg. 449/1947 [4/870]. (2017/07/27 23:32)