27 Pułk Ułanów im. króla Stefana Batorego - Oddzia

/ 53 odpowiedzi / 13 zdjęć
Sztandar Pułku
W dniu 08 sierpnia 1922 w Nieświeżu (w dniu święta pułkowego) 27. Pułk Ułanów otrzymał sztandar ufundowany przez ludność powiatu nieświeskiego (zapis utrwalony na sztandarze).


Historia zaginięcia sztandaru:
„...podporucznik Kalino, w ubraniu cywilnym, z płatem owiniętym wokół ciała, miał się przedostać do granicy południowej. W razie zbyt dużych trudności miał pozostawić sztandar w którymś z kościołów. Po podporuczniku Kalino ślad zaginął. Losy sztandaru pozostają nieznane”. 
Ostatnia wzmianka o miejscu sztandaru wskazywała na dzień 28 września 1939 w lasach k. Mościsk.

Treści zamieszczone na sztandarze: 
- „Honor i Ojczyzna”, 
- wizerunek Matki Boskiej z dzieciątkiem z bramy Słuckiej w Nieświeżu, 
- napis „Od ludności powiatu nieświeskiego dla 27. Pułku Ułanów 8 VIII 1922”, 
- daty i miejsca szarż:
- 8 sierpień 1920 – Ciechanów
- 10 sierpień 1920 –Kraszewo
- 17 sierpień 1920 – Smardzew
- 15 wrzesień 1920 – pod Wołczkiem (bój był 12.09 a nie 15.09.1920)
- 29 wrzesień 1920 – Brezene

W latach 90. odtworzono sztandar. W dniu 16 maja 1991 miała miejsce uroczystość poświęcenia nowego sztandaru pułku z dodatkowym haftem pól bitewnych z września 1939 roku:
- 13 wrzesień 1939 – pod Maliszewem
- 26 wrzesień 1939 – pod Morańcami
- 27 wrzesień 1939 – zagłada Pułku pod Balizami
+ napis: „Dla 27. Pułku Ułanów 8 VIII 1922 – 8 VIII 1990”.

Sztandar ten należy do 9 Brygady Kawalerii Pancernej w Braniewie, która kontynuuje tradycje związane z 27. Pułkiem Ułanów.

użytkownik7077


W sierpniu 1944 trwały walki 27. PU AK w ramach Powstania Warszawskiego, a cofając pamięcią o 24 lata, do roku 1920 należy przypomnieć o pierwszej stoczonej walce przez ówczesny 203. Ochotniczy Pułk Ułanów z Kalisza.

8 sierpnia 1920 roku, czyli na kilka dni po utworzeniu pułku (27.07.1920) składający się z ochotników nie do końca zaprawionych w bojach, doszło do BOJU POD CIECHANOWEM z armią sowiecką.
Komendy wydawane przez dowódce były niezrozumiałe dla początkujących ułanów. Jednakże Z SUKCESEM wykonali pierwszą szarżę, choć można by ją określić słowami: "Kupą, Mości Panowie!"  Nieprzyjaciel wykonał odwrót, zaś hart ducha ułanów jeszcze jakiś czas ich prześladował 

W ocenie mjr. Podhorskiego : "Ten 9-dniowy noworodek otrzymał swój chrzest bojowy bardzo rzetelny. (...) Od tego dnia przestał być "Towarzystwem i pospolitym ruszeniem".

Dalsze losy pułku, który dotarł aż do Nieświerza na Białorusi, staczając po drodze liczne bitwy z nieprzyjacielem, rozwiązany w 1939 i odtworzony w ramach Armii Krajowej w 1943, który kolejno przeszedł 500-km marsz z Puszczy Nalibockiej do Warszawy, kolejno do lasów kieleckich, trwał dzielnie w boju do 17 stycznia 1945 roku. To zaangażowanie, wytrwałość, dzielność, patriotyzm, odpowiednie dowodzenie i sprawność manewrów były cechami 27. Pułku Ułanów, który w latach swojego istnienia kilkakrotnie zmieniał nazwy. 

Początkowo nosił nazwę 203. Ochotniczy Pułk Ułanów, następnie 27. Pułk Ułanów, później po wielokrotnych staraniach nadano patrona im. króla Stefana Batorego. Po odtworzeniu oddziału w 1943 Stołpcach na Białorusi najpierw podlegał pod Polski Oddział Partyzancki, który kolejno przeistoczył się w Zgrupowanie Stołpecko-Nalibockie AK, jednakże oddział nadal był 27. Pułkiem Ułanów.
(2013/08/09 08:48)

formoza58


Ciekawy materiał,szkoda ze nie wrzuciłeś do wątku "27P.Uł.WKKP postscriptum","byłoby w kupie,Mościpanie" ;-) (2013/08/09 09:32)

użytkownik7077


@formoza w sumie racja:) Jeżeli się zgodzisz to te dwa wpisy skopiuję do wątku. A muszę napisać, że o 27. będzie dużo więcej tekstów i opracowań tak, że wątek będziemy rozwijać. 
Pozdrawiam
N (2013/08/10 09:08)

formoza58


Przecież po to właśnie złożyłem wątki  o poszczególnych pułkach,aby znalazły się materiały z wszelakich żródeł.A z racji tego,że znajdują się na forum,dołączać się może każdy,kto ma w temacie wiadomości lub materiały...Pozdrawiam serdecznie (2013/08/13 20:22)

SRH JODLA


Gwoli ścisłości Pułk nigdy nie kwaterował na Białorusi, ale zawsze w Polsce. Druga srawa pułk nigdy njie zmieniał nazwy, nie licząc dodania patrona. Pułk wchodził jedynie w skład oddziałów lub zgrupowań które zmieniały nazwę. (2013/08/13 20:56)

użytkownik7077


Witam,
SRH Jodla, dzięki za uwagi. Faktycznie obecnie możemy mówić o Białorusi w tamtych latach to były Kresy Polski. Użyliśmy skrótu myślowego dla współczesnych by ukazać przede wszystkim szlak z Puszczy Nalibockiej do Puszczy Kampinowskiej. Odnośnie nazwy to tak jak podają źródła pierwotnie był to 203. Ochotniczy Pułk Ułanów następnie nazwa została zmieniona na 27. Pułk Ułanów, więc jedna zmiana nazwy była.
Pozdrawiam
N. (2013/09/08 08:58)

JOTA21


Ciekawe wspomnienia z okresu walk partyzanckich ułanów 27 Pułku można znaleźć w książce "Ze wspomnień żołnierzy AK okręgu Nowogródek" Polecam. (2013/09/08 09:20)

użytkownik7077


Jeżeli chodzi o literaturę na temat Pułku to podzielić ją można na tą od 1920 do 1939:- Zarys historii wojennej pułków Polskich w kampanii wrześniowej. 27 Pułk Ułanów. Zbigniew Gnat-Wieteska- 27. Pułk Ułanów imienia króla Stefana Batorego 1920 - 1939. Krzysztof Kowersko- Nowogródzka Brygada Kawalerii 1920 - 1939. Jerzy Jarząbkiewicz, Grzegorz Łukomski.
Potem jest literatura poświęcona 27. Pułkowi Ułanów Armii Krajowej:- Partyzanci trzech puszcz. Adolf Pilch- Grupa Kampinos. Partyzanckie zgrupowanie Armii Krajowej w Powstaniu Warszawskim. Jerzy Koszada "Harcerz"
Jest jeszcze kilka tytułów ale podam je jak przeczytam książki:) (2013/09/08 12:26)

użytkownik7077


W dniu wczorajszym podczas zajęć jeździeckich odwiedził nas syn ułana 27. Pułku Ułanów. W miłej i sympatycznej atmosferze otrzymaliśmy od niego takie oto pamiątkowe zdjęcia. (2013/09/09 10:02)

użytkownik7077


W dniu wczorajszym podczas zajęć jeździeckich odwiedził nas syn ułana 27. Pułku Ułanów. W miłej i sympatycznej atmosferze otrzymaliśmy od niego takie oto pamiątkowe zdjęcia. (2013/09/09 10:07)

użytkownik7077


Obsada personalna 27. Pułku Ułanów w dniu rozpoczęcia wojny (1.09.1939 r.):

Dowódca pułku – podpułkownik JÓZEF PAJĄK
Zastępca dowódcy pułku – major Karol Rudnicki
Kwatermistrz – major Leopold Berg
Adiutant – rotmistrz Wacław Skrodzki
Oficer ordynansowy – podporucznik rezerwy Antoni Radziwiłł
Oficer informacyjny – podporucznik Zdzisław Chojnacki
Oficer broni i gazu – podporucznik Jan Bończa-Pióro
Dowódca szwadronu gospodarczego – porucznik Stanosław Gołoński
Oficer materiałowy – rotmistrz Eugeniusz Cierpicki
Oficer żywnościowy – porucznik Brunon Jasiński
Płatnik – kapitan intendentury Władysław Brudziński
Lekarz medycyny – kapitan lek. Medyc. Jerzy Roman Szmelczyński
Lekarz weterynarii – porucznik weterynarii Kazimierz Skoczek
Kapelan – ksiądz kapelan Stanisław Kurek

1. SZWADRON
Dowódca szwadronu – rotmistrz Borys Gerasiuk
Dowódca I plutonu – podporucznik Wacław de Latour
Dowódca II plutonu – podporucznik Leopold Cehak
Dowódca III plutonu – podporucznik rezerwy Igor Henrici
Wachmistrz szef – starszy wachmistrz ZDZISŁAW NURKIEWICZ

2. SZWADRON
Dowódca szwadronu – rotmistrz Stefan Olszewski
Dowódca I plutonu – podporucznik Jerzy Tołkacz
Dowódca II plutonu – podporucznik rezerwy Stanisław Wołodko
Dowódca III plutonu – porucznik Czesław Sochocki
Wachmistrz szef – starszy wachmistrz Władysław Kondej

3. SZWADRON
Dowódca szwadronu – rotmistrz Józef Kwieciński
Dowódca I plutonu – podporucznik Mikołaj Kalino
Dowódca II plutonu – podchorąży rezerwy Kazimierz Dziadul
Dowódca III plutonu – podchorąży rezerwy Józef Tałłoczko
Wachmistrz szef – wachmistrz Antoni Bujak

4. SZWADRON
Dowódca szwadronu – rotmistrz Zbigniew Racewicz 
(od 3 września rtm. Feliks Friesendorff)
Dowódca I plutonu – porucznik Jan Kanty Drac
Dowódca II plutonu – podporucznik Tadeusz Wilk
Dowódca III plutonu – podporucznik rezerwy Ignacy Prądzyński
Wachmistrz szef – starszy wachmistrz Stefan Marcinkowski

5. SZWADRON KARABINÓW MASZYNOWYCH
Dowódca szwadronu – rotmistrz Marian Chmielewski
Dowódca I plutonu – porucznik Tadeusz Podleżański
Dowódca II plutonu – podporucznik rezerwy Ignacy Popławski
Dowódca III plutonu – podporucznik rezerwy Edward Janowski
Wachmistrz szef – starszy wachmistrz Józef Sawicki

PLUTON PRZECIWPANCERNY
Dowódca plutonu – podporucznik Mieczysław Wiewiórowski

PLUTON KOLARZY
Dowódca plutonu – porucznik Henryk Jemiołek

PLUTON ŁĄCZNOŚCI
Dowódca plutonu – porucznik Aleksander Siebielec
(2013/09/11 11:36)

użytkownik7077


Witam!

W weekend 28-29 września br. przypada kolejna rocznica rozbicia Grupy Kampinos - tragicznych losów żołnierzy partyzantów opuszczających lasy puszczy kampinoskiej. W tych dniach w Budach Zosinych będą miały miejsce wydarzenia upamiętniające wydarzenia sprzed 69. lat.


28 września (sobota) zapraszamy do odwiedzenia stanowiska Stowarzyszenia Szwadron Kawalerii im. 27. Pułku Ułanów , przy którym dowiecie się więcej o jedynym pułku kawalerii, który pokonał 500-km marsz z Puszczy Nalibockiej (Kresy wsch.) do Puszczy Kampinowskiej, by stanąć do walki w Powstaniu Warszawskim, ponieść klęskę 29 IX w bitwie pod Jaktorowem, a ocaleli nie składając broni dalej walczyli o wolną Polskę. 

29 września (niedziela) o godz. 12:00 rozpoczną się oficjalne uroczystości na Cmentarzu Wojennym w Budach Zosinych. 

Serdecznie zachęcamy do wspólnego uczczenia pamięci poległych tragicznie żołnierzy. Nas tam nie zabraknie.

Pozdrawiam

Dariusz Goźliński (2013/09/22 09:16)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:34)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:35)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:35)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:36)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:37)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:37)

użytkownik7077


W związku ze zbliżającą się datą tragicznego wydarzenia Grupy Kampinos podsumujmy 2 miesiące walk w NIEPODLEGŁEJ
RZECZPOSPOLITEJ KAMPINOWSKIEJ:

31 lipca 1944 - Aleksandrów

POWSTANIE WARSZAWSKIE

1-2 sierpnia 1944 Wólka Węglowa i Placówka, przedpola lotniska bielańskiego 
3 sierpnia 1944 walki w Truskawce
4 i 7 sierpnia 1944 w Lipkowie 
10 sierpnia 1944 w Brzozówce 
12 sierpnia 1944 w Leoncinie 
13 sierpnia 1944 w Sadowej 
15 sierpnia 1944 w Aleksandrowie, Marniewie, Mościskach 
21 sierpnia 1944 przedpola Dworca Gdańskiego. 
21 i 22 sierpnia 1944 walki o Dworzec Gdański. W ciągu dwóch dni zginęło 450 Polaków, a tylko 50 wrogów; 100 rannych Polaków, 25 rannych wrogów. Ponadto trwały walki w Brzozówce i Zaborowie
28 sierpnia 1944 w Brzozówce 
29 sierpnia 1944 Polacy w miejscowości KIŚCINNE tracąc 1 człowieka zabili 140 wrogów.
30 sierpnia 1944 trzy dni w Pociesze
2 i 3 września 1944 w Truskawiu, Marianowie
7 września 1944 w Piaskach 
8 września 1944 w Pilaszkowie 
13 września 1944 w Marniewie 
15 i 17 września 1944 ponownie w miejscowości Pociecha 
21 września 1944 w Polesiu Nowym
24 września 1944 w Rybitwie 
27 września 1944 w Janówku, Sowiej Woli, Brzozówce, Pociesze, Zaborówku i Ławach 
28 września 1944 w Łuszczewku 
29 września 1944 Grupa maszerująca z Kampinosu na południe, będąc nieopodal Żyrardowa/Jaktorowa we wsi Baranów, a następnie kilkaset metrów dalej w Budach Zosinych, została otoczona pojazdami pancernymi i zaskoczona dwoma improwizowanymi pociągami pancernymi. Grupa Kampinos poniosła ogromne straty 150 ludzi i 30 rannych. Wróg stracił 50 ludzi i 60 rannych.

Podsumowując walki Grupy Kampinos w okresie 29 lipiec – 29 wrzesień 1944 większe straty w ludziach poniosła strona nieprzyjaciela. 
Stosunek liczby Polaków do wroga: zabitych 764:1003, rannych ok. 380:460. To liczby. 
Jednakże mimo tych liczb dających przewagę naszych – doszło do przegranej Grupy Kampinos.
(2013/09/27 20:37)

użytkownik7077


Wrześniowe szarże 27. Pułku Ułanów im. króla Stefana Batorego

Nie dajmy sobie wmówić, że polscy ułani byli idiotami i gołymi szablami atakowali niemieckie czołgi. Owszem, polska kawaleria szarżowała na niemieckie kolumny pancerne, jak np. pod Mokrą, podczas postoju, gdy niemieccy czołgiści jedli z kotła zupę. Natarcia te kończyły się zazwyczaj taktycznymi sukcesami. Statystycznie rzecz ujmując, w kampanii obronne niepowodzeniem zakończyło się mniej konnych szarż niż natarć piechoty.
Zapraszam do lektury artykuł na naszej stronie

(2013/12/08 07:51)

formoza58


Podaj Waszą stronę pułkową,bowiem szukam i znależć niestety nie mogę.Czy oprócz  Maliszewa i Morańców są inne odnotowania innych ewentualnych szarż ? Podaj proszę (bo boję,że mi coś umknęło),który pułk Wołyńskiej BK szarżował zajadających się czołgistów pod Mokrą... (2013/12/08 10:09)

użytkownik7077


Foromoza,

zacznę od naszej strony www.ulaniradziwilla.pl .

Artykuł znajduje się w czytelni. Jeżeli chodzi o szarżę pod Mokrą to jest to zasługa 19. Pułk Ułanów Wołyńskich im. Edmunda Różyckiego szarża datowana na 1 września 1939 (spotkałem się też z opisem, że ta szarża to zasługa Mazowieckiej Brygady Kawalerii - wg. Kawaleria Samodzielna Rzeczpospolitej Polskiej w wojnie 1939 r.) (2013/12/08 19:56)

użytkownik7077


Szwadron Kawalerii im. 27. Pułku Ułanów rozpoczął akcję „ŚWIATEŁKA WIGILIJNEGO 2013”. Celem akcji jest zapalenie światełka pamięci dla tych, którzy oddali życie w imię wolnej Polski. Akcja potrwa do Wigilii, czyli 24 grudnia.

Dlaczego dzisiejsze rozpoczęcie akcji "Światełka Wigilijnego" uznaliśmy za wyjątkowe? Otóż dlatego, że Szwadron Kawalerii im. 27. Pułku Ułanów spotkał się z córką Ułana 27. Pułku Ułanów - podchorążego Jana Wilka. Spotkaniu naszemu towarzyszyły liczne opowieści z życia ułana i jego najbliższej rodziny. Bo od kogo, jak nie od potomków moglibyśmy się tego dowiedzieć? Rozmowa była pełna wspomnień i emocji. Książki nam tego nie przekażą. Czas mija, ludzie odchodzą bezpowrotnie. Jeżeli nie będziemy teraz o to pytać, to co będą wiedziały kolejne pokolenia??? 

Rozmowy z kombatantami, weteranami i ich rodzinami jest bezcenna - to nasze zobowiązanie, to nasza powinność - BY OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA...

Pani Stanisława zaprowadziła nas na grób swojego taty - podchorążego 27. Pułku Ułanów - Jana Wilka, który spoczywa na cmentarzy parafialnym w Łowiczu. Złożyliśmy wieniec, zapaliliśmy znicze - ŚWIATEŁKA PAMIĘCI - "ŚWIATEŁKA WIGILIJNEGO".

(2013/12/08 20:03)

formoza58


Dzięki za info...Odnośnie szarży na pałaszujących na postoju czołgistów,to raczej na piechotę zmotoryzowaną,nie pod Mokrą,lecz pod Ostrowami.Zaszarżował faktycznie 1 szwadron 19 Pułku Ułanów Wołyńskich rtm.Antoniego Skiby,który przez długie lata służył w 11 Pułku Ułanów Legionowych właśnie Mazowieckiej BK,więc komuś może się pokićkało z koordynacją faktów...Nie kupowałem podanej przez Ciebie pozycji.Czy podają tam,czy szarżowała pod Mokrą (!?)  Mazowiecka BK,czy podane zostały ewentualne szarże z jej działań opóżniających Krzynowłoga- Szczuki-Przasnysz na początku walk wrześniowych (w dniach 1-4 września) ?Wrzucam całą reprodukcję z mojego zbiorku przedstawiającą szarżę 27 P.Ul. pod Morańcami pędzla Edwarda Mesjasza... (2013/12/09 00:49)